294 π.Χ. – 58 π.Χ. ΠΤΟΛΕΜΑΪΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Οι νέες διοικητικές ρυθμίσεις της αυτοκρατορίας των Πτολεμαίων φέρνουν στην διακυβέρνηση της πόλης τον φρούραρχο και τον δήμο. Ο φρούραρχος ήταν ο στρατιωτικός και πολιτικός διοικητής της πόλης. Αργότερα ο τίτλος έγινε «ο επί της πόλεως». Φρούραρχος του Κιτίου επί Πτολεμαίου Α΄ ήταν ο Ποσείδιππος μεταξύ 294-290 π.Χ. Άλλοι τρεις φρούραρχοι του Κιτίου είναι γνωστοί. Ο Αγίας γιος του Δαμοθέτου από την Κρήτη μεταξύ 181-146 π.Χ., ο Μελάνγκομας γιος του Φιλόδαμου από την Αιτωλία (146-116 π.Χ.) και ο Μελάνγκομας γιος του Μελάνγκομα, που συνέχισε στη θέση του πατέρα του. Ο Πτολεμαίος ο Φιλόπατρος (221-146 π.Χ.) έκανε την θέση του φρουράρχου ή του επί της πόλεως καθαρά διοικητική θέση και ο στρατηγός της πόλης είναι πλέον θέση καθαρά στρατιωτική δηλαδή διοικητής των τμημάτων που σταθμεύουν εδώ. Γνωρίζουμε λοιπόν, επίσης από επιγραφές, τον στρατηγό του Κιτίου Απολλόδωρο γιό του Διονυσίου, τον στρατηγό Ζήνωνα γιο του Αντίπατρου από την Λαμία και τον στρατηγό με τ όνομα «Στραταγό» γιο του Ανταίου από την Αρκαδία. 

Η ασφάλεια που παρείχε ο περίκλειστος λιμένας της πόλης καθώς και ο οργανωμένος στρατιωτικός ναύσταθμος και ναυπηγία του Πουμιάθωνα πρέπει να συνέβαλαν ώστε το Κίτιο να υπηρέτησε τους Πτολεμαίους σαν στρατιωτική βάση. Δεν εξηγείται αλλιώς η εύρεση μεγάλου αριθμού αφιερωματικών και επιτύμβιων στηλών αφιερωμένων σε στρατιωτικούς μισθοφόρους των Πτολεμαίων από όλα τα μέρη της Ελλάδας. Έχουμε λοιπόν στο Κίτιο στήλες αφιερωμένες στους «αρχισωματοφύλακες», επί κεφαλής προφανώς των στρατιωτικών σωμάτων των «σωματοφυλάκων». Ο Αγίας Δαμοθέτου που υπηρέτησε στρατηγός της πόλης πέρασε επίσης και από το αξίωμα του αρχισωματοφύλακα (181-146 Π.χ.). Έχουμε ακόμη επιγραφές αφιερωμένες στους «ηγεμόνες επ ανδρών», προφανώς τους αξιωματικούς του στρατού η και του ναυτικού. Τέτοιοι αξιωματικοί ήταν ο Πραξαγόρας γιος του Σωσιάναξ και της Νικώ από την Κρήτη, Ο Κάλλιπος από την Κάρυστο και ο Αγέμαχος από την Θεσσαλία. Ο διεθνής χαρακτήρας της ελληνιστικής εποχής λοιπόν, με τις μεγάλες μετακινήσεις ανθρώπων στο Κίτιο είναι έκδηλος. Η τοπική κουλτούρα καθώς και οι μειονότητες όπως οι Φοίνικες άρχισαν να αφομοιώνονται από την φοβερή δυναμική του Ελληνικού πολιτισμού της εποχής. 

Η πόλη εξακολουθεί να γεννά αυτή την περίοδο, με ακόμη γρηγορότερους ρυθμούς, πολλούς μεγάλους άνδρες, όπως ο Περσαίος Κιτιεύς (306-243 π.Χ.), διάδοχος του Ζήνωνα στην Στοά , ο οποίος με σύσταση του Ζήνωνα ανάλαβε την μόρφωση των παιδιών του Αντιγόνου Γονατά βασιλιά στην Μακεδονία. Από το νέο εκπαιδευτικό σύστημα της πόλης γνωρίζουμε τους Γυμνασίαρχους Αρτεμίδωρο Αρίστωνος, και τον υπογυμνασίαρχο Διονύσιο Διδύμου. Τον Ναύαρχο Ασκληπιόδωρο, τον γιο του με το ίδιο όνομα και τον Διοκλή Ζήνωνος, που τον διαδέχθηκαν. Η οικονομική σημασία του Κιτίου αυτή την περίοδο φαίνεται και από το ότι οι Πτολεμαίοι συνέχισαν να διατηρούν νομισματοκοπείο μέχρι το τέλος της Δυναστείας. Ολόκληροι θησαυροί με Πτολεμαϊκά τετράδραχμα νομίσματα του Κιτίου βρέθηκαν στην οικία Διονύσου στην Πάφο αλλά και σ' άλλα μέρη της Κύπρου. Αποκορύφωμα η έκδοση των χρυσών οκταδράχμων του Κιτίου προς τιμή της βασίλισσας Αρσινόης, αδελφής και συζύγου του Πτολεμαίου Β, που θεοποιήθηκε (269 π.Χ.). 

Μεγάλη Εβραϊκή μετανάστευση στην Κύπρο είχε αρχίσει επί Πτολεμαίου Η΄ του Λάθυρου (116-108 π.Χ.) και της μητέρας του Κλεοπάτρας Γ΄ Κόκκης η οποία είχε στη υπηρεσία της στην Κύπρο δύο διάσημους Εβραίους στρατηγούς το Χελκία και τον Ανανία οι οποίοι εφάρμοσαν φιλοεβραϊκή πολιτική. Σε αντίθεση οι Φοίνικες είχαν πια εξελληνισθεί και στο Κίτιο, που ήταν η μεγάλη τους δύναμη, αλλά και στην ίδια την Φοινίκη. Ο εξελληνισμός των Φοινίκων έγινε είτε με την δική τους θέληση, ή και λόγω της ελληνιστικής πολιτικής των Πτολεμαίων. Οι πόλεμοι των Φοινίκων εναντίον των Ρωμαίων ήταν επίσης φοβερά καταστροφικοί, αφού οι Ρωμαίοι στην Βόρεια Αφρική τους είχαν εξολοθρεύσει και καταστρέψει πλήρως τις Φοινικικές πόλεις.