323- 294π.Χ. Η ΔΙΑΜΑΧΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΟΧΩΝ

Η αυτονομία που ο Μέγας Αλέξανδρος απέδωσε στα Κυπριακά Βασίλεια παραμένει σε ισχύ για λίγα χρόνια μετά από τον θάνατο του. Στην διαμάχη των διαδόχων για την Κύπρο εμπλέκεται κατ αρχάς ο Περδίκας με τον Πτολεμαίο και αργότερα ο Πτολεμαίος με τον Αντίγονο. Το Κίτιο συμμαχεί με τον Αντίγονο, όμως το 316 π.Χ. ο Πτολεμαίος στέλλει τον αδελφό του Μενέλαο με μεγάλο στρατό ο οποίος τελικά ελέγχει την κατάσταση. Ο Αντίγονος επιμένει στην κατάληψη της Κύπρου με κύριο σύμμαχο του το Κίτιο και τον βασιλιά Πουμιάθωνα. Ο ίδιος ο Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ αντιδρά δυναμικά καταφθάνοντας με μεγάλο στρατό το 312 π.Χ στο Κίτιο και το καταλαμβάνει. Για να τιμωρήσει την πόλη ο Πτολεμαίος θανατώνει τον τελευταίο της Βασιλιά, καταστρέφει εκ θεμελίων τα ισχυρά τείχη της πόλης καθώς και τους ναούς που είναι αφιερωμένοι σε φοινικικές θεότητες. Σε λίγα χρόνια εκθρονίζει ή θανατώνει όλους τους βασιλιάδες της Κύπρου, αφήνοντας μοναδικό στρατηγό – διοικητή της Κύπρου τον αδελφό του Μενέλαο. 

Το 306 π.Χ. ο γιος του Αντιγόνου, Δημήτριος ο Πολιορκητής έρχεται με μεγάλο στόλο και καταλαμβάνει την Κύπρο. Ο Μενέλαος υποχωρεί στο Κίτιο. Ο Πτολεμαίος Α΄ καταφθάνει έξω από τη πόλη με μεγάλο στόλο για να στηρίξει τον αδελφό του, αλλά το 305 π.Χ. ηττάται από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή σε μεγάλη ναυμαχία έξω από το Κίτιο και υποχωρεί στην Αίγυπτο. Ο Δημήτριος συλλαμβάνει τον Μενέλαο και τον γιο του στο Κίτιο και δείχνοντας μεγαλοψυχία τους ελευθερώνει αποστέλλοντας τους στον Πτολεμαίο. Ο Δημήτριος Πολιορκητής έκδωσε νομίσματα στην Κύπρο με την θεά νίκη στην πρύμνη ενός πλοίου στη μια πλευρά. Όμως, το 294 π.Χ. κατά την διάρκεια πολέμου στην Πελοπόννησο, κτίση του Αντιγόνου, ο Πτολεμαίος καταλαμβάνει εκ νέου την Κύπρο. Συλλαμβάνει την μητέρα του Δημητρίου και τα παιδιά του που ήταν στην Σαλαμίνα. Τους ελευθερώνει με πολλά δώρα, ανταποδίδοντας για την απελευθέρωση του αδελφού του Μενέλαου δέκα χρόνια νωρίτερα. Αυτή την εποχή ο Ζήνων ο Κιτιεύς είναι ήδη στην Αθήνα καλοταξιδεύοντας πλέον με την Στωική φιλοσοφία μετά το ναυάγιο που είχε το πλοίο του έξω από τον Πειραιά και στο οποίο έχασε όλη την πατρική περιουσία. Το Κίτιο μετά από περισσότερα από 1000 χρόνια δεν αυτοδιοικείται πλέον με δικό του βασιλιά αλλά είναι μέρος μιας αχανούς Ελληνιστικής πολυεθνικής αυτοκρατορίας με το διοικητικό της κέντρο στην Αλεξάνδρεια. Ο Ελληνιστικός χαρακτήρας της νέας αυτοκρατορίας που διάρκεσε για δυόμισι αιώνες άλλαξε ριζικά το πρόσωπο του Κιτίου.