670 – 560 π.Χ. ΘΑΛΑΣΣΟΚΡΑΤΙΑ

Οι Ασσύριοι κατά την προηγουμένη περίοδο και οι Βαβυλώνιοι αυτή την περίοδο έχουν κατακτήσει την Φοινίκη και καταστρέφουν επανηλειμμένα τις ανυπότακτες της πόλεις. Οι πανίσχυροι εμπορικοί και πολεμικοί στόλοι της Τύρου και Σιδώνας που διέσχιζαν την νοτιοανατολική και νοτιοδυτική Μεσόγειο έχουν εξασθενίσει. Το κενό συμπλήρωσαν επιτυχώς οι στόλοι των κυπριακών βασιλείων και ασφαλώς του Κιτίου. Η περίοδος αυτή καταγράφεται σε ελληνικές πηγές σαν η θαλασσοκρατία της Κύπρου. Στο Κίτιο υπάρχει πλήρης διοικητική ανεξαρτησία, χωρίς όμως να γνωρίζουμε τ όνομα οποιουδήποτε βασιλιά της. Υπάρχει σημαντική αύξηση του εμπορίου, ευμάρεια και άνοδος της δύναμης της πόλης, όπως φανέρωσαν οι ανασκαφές της αρχαιολόγου Μαργκαρίτ Γιόν στην Παμπούλα. Τα δημόσια κτίρια της πόλης είναι σε Αιολικό ρυθμό, που είναι ο πρώιμος αρχιτεκτονικός ρυθμός των ελληνικών παραλίων της Μικράς Ασίας, της Ιωνίας.  

Η νέα μεγάλη άνοδος της δύναμης της πόλης αυτή την περίοδο οφείλεται επίσης στις μαζικές μεταναστεύσεις των ταλαιπωρημένων από τους πολέμους με τους Ασσύριους και Βαβυλώνιους κατοίκους της Φοινίκης, πράγμα που αναφέρεται και σε Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης (Ιεζεκιήλ, Ιερεμίας), που γράφτηκαν αυτή τη περίοδο. Ο Φοινικικός πληθυσμός της πόλης σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Κυριάκο Νικολάου αυξήθηκε κατακόρυφα. Μερικές προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, που χρονολογικά ταιριάζουν μ αυτή την περίοδο μιλούν και για την δύναμη του ναυτικού της πόλης, που μπορεί να καταστρέψει ακόμη και πόλεις της Φοινίκης, αλλά είναι και καταφύγιο για τους κατατρεγμένους από την Σιδώνα και Τύρο. Η εγγύτητα προς την Φοινίκη αλλά και η ικανότητα του πληθυσμού του Κιτίου να μιλά Φοινικικά ασφαλώς συνέτειναν σε μεγάλο βαθμό σ’ αυτή την μετανάστευση. Το νέο Φοινικικό αίμα στην πόλη και τα εμπορικά πλοία των Φοινίκων που έχουν έδρα πια το Κίτιον λόγω της αβέβαιης κατάστασης και της ξένης κατοχής στην Φοινίκη, αύξησαν ακόμη περισσότερο το διεθνές εμπόριο της πόλης και συνέτειναν στην καινούργια θέση ισχύος της. 

Οι δύο γλώσσες της πόλης, τα ελληνικά και τα φοινικικά είναι οι δύο διεθνείς γλώσσες της εποχής, πράγμα που διευκολύνει τους Κιτιείς να εμπορεύονται και να ταξιδεύουν σ’ όλη την ελληνική βόρεια Μεσόγειο, την ελληνική Μαύρη θάλασσα καθώς και στην Φοινικική νότια Μεσόγειο και τις θάλασσες εκτός των Ηράκλειων Στηλών, δηλαδή τον Ατλαντικό. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο τα Φοινικικά πληρώματα είχαν την ικανότητα να κάνουν τον περίπλου της Αφρικής και να φθάνουν στην Αίγυπτο και την έρημο του Σινά.